Tað vóru ikki meir enn 2-3 vikur farnar, so byrjaði eg at merkja eina veruliga spontana gleði aftur. Skeiðið sum eg tók, var sera altumfatandi, og venjingarnar og uppgávurnar kundi brúkast bæði í samband við relatiónir, parlag, arbeiðslívið, persónliga menning, foreldraleiklutin og onnur øki. Alt viðmælið: Í langa tíð bardist eg við ymiskum sosialum og persónligum avbjóðingum, sum ávirkaðu hvat eg megnaði at avrika, bæði á privat- og arbeiðsfrontinum. Eg føldi at eg fekk minni og minni frá hondum og mátti við tíðini ásanna at eg hevði tunglyndi og omaná tað hevði eg verið stongd í mong ár, uttan at vita tað. Eg sá at eg tørvaði hjálp og umframt at eg hevði ein sera góðan sálarfrøðing, sum hjálpti mær at síggja hendan veruleikan í eyguni, valdi eg at seta meg í samband við Meistran. Frá fyrsta møtinum, varð eg møtt, júst har eg var. Heini var púra róligur, og man føldi eina sannføring frá hansara síðu, um at hetta kundi eg saktans yvirvinna. Tað vóru ikki meir enn 2-3 vikur farnar, so byrjaði eg at merkja eina veruliga spontana gleði aftur, og eftir 12 vikur føldi eg at eg var blivin “meg sjálva” og merkti betri hvat eg sum einstaklingur hevði tørv á og ynskti at fáa burtur úr mínum lívi. Skeiðið sum eg tók, var sera altumfatandi, og venjingarnar og uppgávurnar kundi brúkast bæði í samband við relatiónir, parlag, arbeiðslívið, persónliga menning, foreldraleiklutin og onnur øki. Eg lærdi at skilja vreiði, iðran, angist, skomm, vónbrot, ónøgdsemi, skuldarkenslur og annað, sum eg hevði at stríðast við – og at EG kundi venda alt hetta til nakað gott og gevandi, við at GERA og HANDLA uppá øðrvísi mátar. Eg føldi allan vegin ígjøgnum hvussu eg mentist, og bleiv klókari upp á meg sjálva og sjálvt um skeiðið endaði, so endaði mín menning ikki, men eg sá nemliga at eg kann altíð menna meg enn og meir og fáa tað ENN og betri, tí eg havi fingið sterk og konkret amboð til at halda á, at mennast og gerast enn og sterkari.